Από το Blogger.
RSS

Πληροφορίες για την Ζελατίνη



Τα πάντα για τη ζελατίνη!
Η ζελατίνη ανήκει στα πηκτικά μέσα. Χρησιμοποιείται τόσο στη ζαχαροπλαστική όσο και στη μαγειρική για να πήξει υδαρή μείγματα όπως κρέμες (μπαβαρουάζ, πανακότα, κρεμ καραμελέ κ.α.) και σάλτσες, ενώ, ανάλογα με την ποσότητα που θα χρησιμοποιήσουμε, μπορεί να μας δώσει και πιο ''σταθερά'' μείγματα, όπως ζελέ φρούτων και τερίνες. Εμπεριέχεται επίσης σε πάρα πολλά έτοιμα τρόφιμα.

Πώς παρασκευάζεται;

Η ζελατίνη που βρίσκουμε στην αγοράhttp://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png είναι συνήθως ζωικής πρόελευσης και πιο συχνά παρασκευάζεται από το ζελέ που βρίσκεται ανάμεσα στους χόνδρους των οστών των βοοειδών. Υπάρχει επίσης ζελατίνη φυτικής προέλευσης αλλά και ζελατίνη από ψάρια. Δεν είναι όμως τόσο διαδεδομένες, γιατί πρώτον δεν έχουν τα ίδια σταθερά αποτελέσματα και ύτερον η παραγωγή τους κοστίζει πιο πολύ.

Φύλλα ή σκόνη;

Τη ζελατίνη τη βρίσκουμε σε μορφή σκόνης, που συνήθως πωλείται χύμα σε μπαχαράδικα και καταστήματα με πρώτες ύλες ζαχαροπλαστικής.
Περισσότερο διαδεδομένα, ωστόσο, είναι τα διάφανα λεπτά φύλλα των 2, 2.5 και 5 γραμμαρίων, που θα βρούμε συσκευασμένα στα σούπερ μάρκετ..
Τα φύλλα θεωρούνται πιο εύχρηστα, γιατί διαλύονται εύκολα, δεν σβολιάζουν και επιπλέον έχουν το πλεονέκτημα ότι κάθε φύλλο αποτελεί συγκεκριμένη δόση, πάνω στην οποία έχουν προσαρμοστεί πολλές συνταγές.
Σε γενικές γραμμές ισχύει ότι για ένα λίτρο υγρού μείγματος χρησιμοποιούμε από 2 έως 5 γρ. ζελατίνης, ανάλογα και με την εφαρμογή που θέλουμε να κάνουμε και το πόσο πηχτό θέλουμε να είναι το μείγμα μας. Για μεγαλύτερη ασφάλεια, όμως, είναι προτιμότερο να διαβάζουμε τις οδηγίες χρήσης επάνω στο κουτί και να ακολουθούμε την προτεινόμενη δοσολογία.


Αγαρ-άγαρ : Η φυτική εναλλακτική

Το μόνο συστατικό το οποίο έχει τις ίδιες ακριβώς εφαρμογές με τη ζελατίνη και μπορεί να την αντικαταστήσει χωρίς πρόβλημα είναι το άγαρ-άγαρ. Ανήκει και αυτό στα πηκτικά μέσα, μόνο που προέρχεται από φυτικούς οργανισμούς (κυρίως φύκια). Γι' αυτό χρησιμοποιείται κατά κόρον από τη βιομηχανία τροφίμων σε χορτοφαγικά και νηστήσιμα προϊόντα, αλλά και σε προϊόντα που απευθύνονται σε θρησκευτικές ομάδες με περιορισμούς στην κατανάλωση ζωϊκών προϊόντων (Εβραίοι, Μουσουλμάνοι).
Αγαρ-άγαρ βρίσκουμε χύμα σε μορφή σκόνης σε κάποια μπαχαράδικα ή σε καταστήματα που πωλούν πρώτες ύλες ζαχαροπλαστικής (ενδεικτικά αναφέρουμε το Ελιξίριο, το Μπαχάρ και τον Αρκευθο).

Πώς χρησιμοποιούμε τη ζελατίνη

Αν είναι σε μορφή φύλλων:

Τα πάντα για τη ζελατίνη!

Βάζουμε τα φύλλα ζελατίνης σε ένα μπολ με νερό.
Το νερό θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο κρύο (ακόμα καλύτερα αν περιέχει παγάκια).

Τα αφήνουμε για 3-5 λεπτά να μαλακώσουν και να γίνουν σαν μεμβράνη.

Τα στύβουμε πολύ καλά με τα χέρια μας, για να απομακρύνουμε τα νερά.

Τα προσθέτουμε στο μείγμα που θέλουμε να πήξουμε, ανακατεύοντας ώστε να διαλυθούν εντελώς. Το μείγμα αυτό θα πρέπει να είναι ζεστό (να υπερβαίνει τους 40 βαθμούς). Αν η συνταγή μας δεν προβλέπει ζεστό μείγμα, τα βάζουμε σε ένα μπολ με λίγο ζεστό νερό (περίπου 1 φλυτζάνι του καφέ) και ανακατεύουμε να διαλυθούν ή τα λιώνουμε σε μπεν μαρί (σε ανοξείδωτο μπολ με νερό που έχουμε στερεώσει πάνω από μία κατσαρόλα με νερό που βράζει). Προσοχή : Δεν λιώνουμε ποτέ τη ζελατίνη μόνη της σε μπρίκι, γιατί, αν καεί, αποκτά άσχημη γεύση. Για να πήξει το μείγμα μας, πρέπει στη συνέχεια να το αφήσουμε για κάποια ώρα στο ψυγείο.

  
Αν είναι σε μορφή σκόνης:

 
Βάζουμε σε ένα μπολ 3-4 κ.σ. κρύο νερό.

Ρίχνουμε από πάνω βροχηδόν τη σκόνη ζελατίνης, ώστε να πέσει ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια του νερού. Την αφήνουμε να μουλιάσει για 4 λεπτά-θα απορροφήσει το νερό και θα φουσκώσει.

Τοποθετούμε το μπολ σε ένα μεγαλύτερο, στο οποίο έχουμε ρίξει βραστό νερό, και περιμένουμε για 3-4 λεπτά να διαλυθεί η ζελατίνη. Ανακατεύουμε και αδειάζουμε στο υγρό που θέλουμε να πήξουμε. Και σε αυτή την περίπτωση, για να ενεργήσει η ζελατίνη, πρέπει να αφήσουμε το μείγμα κάποιες ώρες στο ψυγείο.

Tips
·         Οσο περισσότερη ζάχαρη προβλέπει η συνταγή, τόσο λιγότερο σφιχτό λόγω ζελατίνης θα είναι το αποτέλεσμα.

·         Ο φρέσκος ανανάς, το σύκο και η παπάγια περιλαμβάνουν ένα ένζυμο, τη βρομελίνη, που ''διαβρώνει'' τη ζελατίνη και την κάνει να χάνει τις πηκτικές της ιδιότητες.

·         Διατηρούμε τα γλυκά που περιέχουν ζελατίνη στο ψυγείο σκεπασμένα, για να μη γίνει η επιφάνειά τους σαν γόμα.

·         Η ποσότητα ζελατίνης που θα χρησιμοποιήσουμε διαφοροποιείται από ατομικό σε οικογενειακού μεγέθους γλυκό. Αν μία συνταγή προορίζεται για μεγάλη φόρμα και εμείς θέλουμε να την φτιάξουμε σε ατομικά ποτήρια ή μπολάκια, μπορούμε να μειώσουμε την αναγραφόμενη ποσότητα ζελατίνης, προκειμένου να επιτύχουμε πιο απαλή υφή. Αντιθέτως, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, συνηθίζεται να αυξάνουμε την ποσότητα ζελατίνης κατά 10-15%, για μεγαλύτερη αντοχή στην ζέστη.

Από τις σημειώσεις του ΄΄Περί Ζαχαροπλαστικής΄΄ 

Τα φύλλα ζελατίνης τα βουτάμε σε άφθονο νερό θερμοκρασίας από 0ο C – 5ο C για να τα μουλιάσουμε για 15’-20’. Το νερό σε αυτή τη θερμοκρασία δεν αλλοιώνει την σύσταση της ζελατίνης. 

Δύο σημαντικές θερμοκρασίες της ζελατίνης είναι:
17ο C: Σφίγγει.
70ο C: Χάνει τις ιδιότητες της (δε ζελάρει όσο θα μπορούσε).

Άρα σε ένα μείγμα μπαίνει πάντα ανάμεσα στους 17ο C και 70ο C. Ένα φύλλο ζελατίνης είναι 5γρ. Για κάθε γραμμάριο ζελατίνης χρειαζόμαστε 6γρ. νερό για να μην τραβήξει υγρασία από την κρέμα. Θα πρέπει επομένως το φύλλο να ζυγίζει 35γρ. όταν το βγάλουμε από το νερό.

Σε περίπτωση που είναι λιγότερο προσθέτουμε το επιπλέον νερό με 2 τρόπους.
1. Βάζουμε σε μπαίν μαρί τη ζελατίνη και το επιπλέον νερό, τα αφομοιώνουμε και τα προσθέτουμε στη κρέμα.

2. Βάζουμε το επιπλέον νερό και τη ζελατίνη απευθείας μέσα στη κρέμα.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου